What shall be done, O brothers? For I do not recognise myself!

چه تدبیر ای مسلمانان که من خود را نمیدانم
מה היא הדרך הו אחים, אם אנני מכיר את עצמי
What shall be done, O brothers? For I do not recognise myself!

I am neither Christian nor Jew, Zoroastrian nor Muslim.	نه ترسا نه یهودیم نه گبرم نه مسلمانم
I am not of the East, the West, the land, or the sea;	نه شرقیم نه غربیم نه بریم نه بحریم
I’m not of Nature’s mint, nor of the circling heavens.	نه ارکان طبیعیم نه از افلاک گردانم
I am not of earth, water, air, fire;	نه از خاکم نه از بادم نه از آبم نه از آتش
I’m not of the empyrean, nor of the dust, nor of existence, nor of entity.	نه از عرشم نه از فرشم نه از کونم نه از کانم
I’m not from India, China, Bulgaria, or Turkestan;	نه از هندم نه از چینم نه از بلغار و سقینم
I am neither from Mesopotamia nor from Iran.	نه از ملک عراقینم نه از خاک خراسانم
I’m not of this world or the next, nor of Paradise or Hell;	نه از دنیا نه از عقبا نه از جنت نه از دوزخ
I am not of Adam or Eve, nor of Eden and Paradise.	نه از آدم نه ازحوا نه از فردوس رضوانم
My place is the Placeless, my trace is the Traceless;	مکانم لامکان باشد نشانم بی نشان باشد
It is neither body nor soul: I belong to the soul of the Belovèd,	نه تن باشد نه جان باشد که من از جان جانانم
I have put duality away and have seen the two worlds as one;
I seek only one, I know, see, and call only one.
He is the first and the last, the outward and the inward;
I know none other than ‘O Lord’ and ‘O Lord, Lord’.

جلال الدین رومی — دیوان شمس تبریزی
Mowlānā Jalāl od-Dīn Rūmī — Dīvān-e Shams-e Tabrīzī